Pożyczki Poznań

 Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Kredyt lombardowy – to kredyt udzielany pod zastaw (przede wszystkim papierów wartościowych), to najczęściej spotykany kredyt, banki najchętniej do niego przystępują.

Papiery – (brane tu pod uwagę to papiery skarbowe dłużne tj. bony skarbowe i obligacje) nie tracą na wartości oraz mają emitenta w warunkach polskich o najwyższym poziomie wiarygodności – skarb Państwa.

1.       Zwykłego banku komercyjnego względem przedsiębiorstwa.

2.       Drugim rodzajem lombardu są towary, mogą to być maszyny, urządzenia, mogą to być towary o charakterze masowym: ropa, pszenica w elewatorach, kawa, itd.

Banki muszą wejść w układ z magazynem o dużych halach, gdzie można będzie przechowywać duże ilości towarów. Bank każe podpisać magazynierowi warrant, którego podpisanie zobowiązuje go do wydania towarów wyłącznie na pisemną dyspozycję banku.

Rodzaj zastawu: stosowano zabezpieczenie na przedmiotach wartościowych: precjoza, dzieła sztuki itd. Pierwotnie to właśnie ta grupa stworzyła lombard. Na chwilę obecną nie stosuje się w praktyce tego rodzaju zastawu ze względu na to, że dość łatwo (dzięki wysoko rozwiniętej technice) można sfałszować dane dzieło sztuki.

Kredyt hipoteczny to kredyt, który jest zabezpieczony na hipotece.

Hipoteka – to wpis do księgi wieczystej prowadzonej przez sądy Rejonowe. Wpis jest dokonywany na wniosek właściciela nieruchomości lub bank.

Tego zabezpieczenia używa się:

1.       dla kredytu średnio i długoterminowego

Zabezpieczenie zwrotności kredytu wiążę gwarancje jego spłaty z określoną nieruchomością. Pozwala to zaspokoić roszczenia z nieruchomości nawet gdy zmieni się właściciel.

1.       Kredytobiorca jest właścicielem nieruchomości

1.       Hipoteka zwykła – ma zastosowanie do kredytów już istniejących bądź też właśnie udzielanych.

2.       Hipoteka kaucyjna – ma zastosowanie do kredytów o nieustalonej wysokości (w linii, w rachunku bieżącym) bądź też do kredytów, które będą udzielane w przyszłości.

Bon komercyjny – emitowany przez firmę, oferowany na rynku międzybankowym, tak więc musi zostać wprowadzony przez bank – tzw. agenta, który sprzedaje bon innym bankom. Firma w ten sposób dostaje się na rynek międzybankowy.

Rolowanie bonów komercyjnych – firma sprzedaje następną emisję, w momencie kiedy powinna odkupić poprzednią emisję.

WEKSEL – dokument, papier wartościowy, który zobowiązuje dostawcę lub wskazaną przez niego osobę do bezwarunkowego zapłacenia określonej kwoty w określonym terminie.

1.       Sola – weksel własny

Na wekslu jest podany beneficjent (któremu kwota powyższa jest przynależna)

2.       Trata (weksle trasowany, weksel ciągniony)

Funkcja – wystawca pokazuje płatnika i benficjenta.

W szczególnym przypadku może to być bank, który zapłaci beneficjentowi.

wystawca (eksporter) wskazuje płatnika (importer lub wskazana przez niego osoba) i siebie jako beneficjenta.

Cechą trat jest to, że muszą zostać zaakceptowane (płatnik musi się podpisać).

Weksel jest zobowiązaniem samoistnym, bezwarunkowym (jeśli dostawa będzie nawet w całości uszkodzona, zepsuta itd. to i tak odbiorca musi zapłacić całą kwotę).

Rodzaje kredytów wekslowych:

Mowa tu (pkt. 1 i 2) o wekslach krótkoterminowych – od 3 – 9 miesięcy (do finansowania środków obrotowych).

1.       Kredyt dyskontowy – Producent jednak chce mieć wcześniej pieniądze (nie ma gotówki na wypłaty, przyjął weksel bo myślał, że pozostali dłużnicy będą spłacać terminowo). Dlatego też producent będzie dyskontował weksel (by uzyskać kwotę zbliżoną)

      Producent – kredytobiorca – podawca weksla.

Awal – gwarancja, że odbiorca jest wiarygodny i w razie nie spłacenia, bank pokryje zobowiązania.

      Jeśli odbiorca spłaci 80, to producent musi oddać bankowi różnicę – czyli 20. Ocena weksla dotyczy formalnej i merytorycznej strony weksla, oceny podawcy, oceny wystawcy i poręczycieli (nie musi to być koniecznie bank).

2.       Kredyt akceptacyjny – polega na tym, że bank godzi się na to, że pokryje kwoty wekslowe niezależnie od stanu posiadani klienta na koncie.

Firma ma pewność, że weksel będzie spłacony, a bank udziela promesę i ma z tego 1 czy 2% z tej kwoty, a jeśli dojdzie do kredytu, to ma korzyści jak w przypadku każdego kredytu - w postaci odsetek od kredytu.

Kredyt może mieć charakter linii, odnawialny, nieodnawialny, mogą być również doraźne transakcje związane z konkretnymi wekslami.

3.       Forfaiting – weksle występują tu w handlu międzynarodowym, czas ich trwania to okres nawet do 5 lat, dotyczy on finansowania wyposażenia finansowego (maszyny, urządzenia itd.).

Japończycy chcą kupić maszyny francuskie, Francuzi chcą sprzedać maszyny Japończykom (wejść na ich rynek), ale chcieliby gotówkę, godzą się na weksel bądź zestaw weksli, płatne raz na rok.

Po dwóch latach Francuzi chcą jednak gotówkę, będą więc chcieli dyskontować te weksle. Japończycy nie chcą płacić, udają się więc do firmy forfaitingowej i dają tu weksle do dyskonta. Firma forfaitingowa daje 80 za 100 i będzie ściągać z importera. 100% ryzyka ponosi firma forfaitingowa (zna dobrze rynek, na którym działa, specjalizuje się w tym).

Forfaiting może być też wkalkulowany w cała inwestycję.

¨       występuje w handlu międzynarodowym

¨       czas trwania do 5 lat

¨       bezpieczna – gwarantowana przez bank importera

¨       płatności w okresach rocznych i półrocznych

¨       kosztem dla importera są warunki płatności i koszty poręczenia w banku; kosztem dla eksportera jest dyskonto

¨       wszystkie koszty wynikające z działalności firmy forfaitingowej są wliczone w cenę kontraktu

1.       Usuwa pozycje ryzykowne z bilansu producenta (eksportera).

2.       Poprawia płynność importera (nie musi płacić od razu, tylko w ratach wekslowych) i eksportera (może mieć pieniądze kiedy chce – termin dokonania operacji).

3.       Zmniejsza ryzyko strat złych należności.

1.       Koszt tych transakcji jest z reguły wysoki.

Źródła:

 Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Związany najczęściej z zaopatrzeniem firmy w środki najczęściej na zakup surowca. Np.: firma meblarska – rzadkie surowce – mahoń, bambus sprowadzany z Indonezji lub Nigerii. Firma kupuje za tyle, ile ma pieniędzy w banku.

Zalicza się do kredytów bieżących, jest niedoskonałym substytutem kredytu w rachunku bieżącym.

Firma przewidzi, że nie spłacą jej należności, składa więc aplikacje do banku o udzielenie kredytu. Bank przegląda papiery firmy i może udzielić kredytu lub też może go nie udzielić. Bank nie musi udzielić go od razu. Każdy kolejny kredyt musi być spłacony kolejnymi spłatami należności.

Jest przyrzeczeniem ze strony banku udzielenia kredytu w dowolnym dniu wyznaczonego przedziału czasowego bez dodatkowych procedur analitycznych do wysokości limitu określonego w umowie kredytowej.Przykład: w handlu – sprzęt narciarski.

Stan zadłużenia nie może być niższy niż 2. Tym samym bank zmusza klienta do wzięcia kredytu. 

Związany z sezonowością – gospodarka roślinna, truskawki, zboża itd. – sklepy odzieżowe letni sezon, zimowy.

Kredyty te przeznaczane są na zakup i przerób surowca z nadzieją, że firma spłaci go w określonym terminie. Firma, która nie spłaci ów kredytu okazuje się, że jej wyroby są niechodliwe i nie udzieli kredytu tej firmie w przyszłym sezonie – roku.

Intencją tego kredytu jest to, że firma pozyska nowy majątek trwały (nowe technologie, licencje, maszyny, urządzenia, itd.) filie produkcyjne.

Kredyt inwestycyjny – to kredyt na finansowanie nakładów w celu stworzenia nowych bądź powiększenia istniejących środków trwałych.Kredyt ten jest kredytem trudnym do udzielenia.

1.       Naturalny czas trwania kredytu jest średni lub długi. Nie wiadomo nic o przyszłej (za 3 – 5 lat) gospodarce.

2.     Interdyscyplinarność analizy – kwestia umiejętności wniknięcia w biznes – plan. Analiza finansowa, marketingowa (np.: z technologii wytwarzania może wynikać jakość wyrobu, rynki zbytu). Spojrzenie wielopłaszczyznowe, zanalizowanie różnych dziedzin, nieoznaczoność tendencji rynkowych, np.: moda.

Warunki udzielania kredytu inwestycyjnego:

1.       Firma musi być w dobrej kondycji przez okres minimum 3 lat. Dla młodej firmy – leasing.

2.     Bank oczekuje od swoich klientów – kredytobiorców wstępnego zaangażowania środków w inwestycje w wysokości 20 – 50% wartości całej inwestycji.

3.     Kredyt danego banku musi być nieodłączną częścią kompletnego planu finansowania przedsięwzięcia.

Wyraźnie określony początek i koniec inwestycji i jej przebieg, aby możliwa była kontrola.

Inwestycja musi spełniać wymogi środowiska naturalnego z wyprzedzeniem w stosunku do przyszłych regulacji i norm.

W każdym banku jest norma do ilu lat maksymalnie trwa kredyt.

W Polsce kredyt inwestycyjny średnio do 7 lat (zach. Europa do 10 lat).

KARENCJA – odroczenie rat w spłatach musi być z góry określona i wkomponowana w cash flow.

Załóżmy, że kredyt ma wartość 100, jest spłacany przez 10 lat, stopa procentowa wynosi 10%, spłaca się raz na koniec roku.

Inne źródła:

 Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Księgi w spółkach osobowych Analiza przepisów art. 2 ustawy o rachunkowości, dotyczących obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przez osoby fizyczne oraz spółki cywilne osób fizycznych, w ich dotychczasowym brzmieniu umożliwia wskazanie, jako podstawowej przyczyny zaprowadzenia ksiąg handlowych (rachunkowych), faktu uzyskania przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za poprzedni rok obrotowy przychodu netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych wynoszącego co najmniej równowartość w walucie polskiej 800 tys. euro. Trzeba tylko zauważyć, że przytoczony przepis odnosi się wyłącznie do spółek cywilnych osób fizycznych. Jeżeli zatem wspólnikiem w takiej spółce będzie chociaż jeden podmiot nieposiadający statusu osoby fizycznej (np. gdy wspólnikiem tym będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która posiada status osoby prawnej), spółka zobowiązana będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych w każdym przypadku, bez względu na to, w jakiej wysokości przychody uzyskuje. Dobrowolne prowadzenie ksiąg W praktyce możliwe jest założenie ksiąg rachunkowych nie dlatego, że podatnika zobowiązują do tego określone przepisy prawa, ale dlatego, że sam podatnik chce takie księgi prowadzić np. dlatego, że uważa, iż ułatwi mu to zarządzanie kierowaną przez niego firmą (biuro rachunkowe luboń). Te podmioty i osoby (w tym także spółki jawne osób fizycznych i spółki partnerskie), które do prowadzenia ksiąg zobligowane nie są, a księgi takie chciałyby prowadzić, mogą je prowadzić, pod warunkiem złożenia odpowiedniego oświadczenia. W tym przypadku osoba ta lub spółka przed rozpoczęciem roku obrotowego jest obowiązana do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Ustawa o rachunkowości przewiduje, że wyrażone w jej przepisach w euro wielkości przelicza się na walutę polską po średnim kursie, ustalonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień bilansowy. Od zasady tej istnieje tylko jeden wyjątek. Limit przychodów netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy, zobowiązujący do zaprowadzenia ksiąg rachunkowych osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, przelicza się z euro na złote po średnim kursie ustalonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

 Osoba fizyczna, osoba prawna Przedsiębiorcy zakładającemu firmę przepisy prawne dają duże pole do wytypowania interesującej nas formy. Firma może bowiem mieć status osoby fizycznej lub osoby prawnej. Osobowość prawną mają wszelkiego rodzaju spółki – od spółki partnerskiej i z ograniczoną odpowiedzialnością poczynając, a na spółce akcyjnej kończąc. Działalność tych spółek uregulowana jest przepisami kodeksu spółek handlowych. Muszą być one zgłaszane do Krajowego Rejestru Przedsiębiorstw w sądzie. Natomiast na gruncie podatkowym ich działalność jest regulowana przez ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych i ustawę o rachunkowości. Spółki prawa handlowego muszą bowiem w większości prowadzić specjalne księgi rachunkowe. W przypadku spółek kapitałowych (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna) zawsze, natomiast w przypadku spółek osobowych (np. spółka jawna oraz partnerska) w przypadku osiągania przychodów przekraczających rocznie równowartość 800 tys. Euro (reklama: chwilówki poznań). Ostateczna decyzja o wyborze jednej ze spółek kwalifikowanych do osób prawnych, jako formy prowadzenia działalności gospodarczej, ma więc spore konsekwencje finansowe w zakresie kosztów prowadzonej działalności. O ile bowiem księgę przychodów i rozchodów można prowadzić bez trudu we własnym zakresie – lub za kilkaset złotych miesięcznie zlecić biuru rachunkowemu – o tyle prowadzenie ksiąg handlowych jest na tyle skomplikowane, że trzeba albo zatrudnić wykwalifikowaną księgową, albo wynająć biuro rachunkowe – za opłatą już zdecydowanie wyższą. Nim dojdziemy do ostatecznych konkluzji w sprawie wyboru formy, w jakiej poprowadzimy działalność, musimy poznać – przynajmniej w podstawowym zakresie – specyfikę funkcjonowania przedsiębiorcy w poszczególnych wariantach prawnych. Wariant rodzinny Dla potrzeb małej firmy, zwłaszcza w pierwszym okresie działalności, z pewnością najbardziej korzystne jest funkcjonowanie na zasadach osoby fizycznej, z tym że, w zależności od konkretnych potrzeb, można wybrać jeden z wielu wariantów. Jeśli zdecydujemy się na prowadzenie firmy rodzinnej, podstawowym rozwiązaniem będzie sytuacja, w której jeden z małżonków prowadzi działalność gospodarczą, nie korzystając przy tym z pomocy innych członków rodziny. W takim przypadku tylko małżonek-przedsiębiorca rejestruje się w ewidencji działalności gospodarczej, zgłasza do ubezpieczenia społecznego i rozlicza z fiskusem. Inny wariant polega na tym, że to jeden z małżonków prowadzi działalność gospodarczą a drugi mu w tym pomaga (reklama: pożyczki poznań). W tym układzie także tylko małżonek prowadzący działalność rejestruje się w ewidencji działalności gospodarczej i rozlicza się z fiskusem, ale już do ubezpieczeń społecznych zgłasza się i sam, i współmałżonka, który ubezpieczony jest na zasadach osoby współpracującej. Kolejnym wariantem jest przypadek, w którym i mąż i żona są przedsiębiorcami. W tej sytuacji możliwe są jednak także różne rozwiązania. Pierwszym, jest takie, w którym małżonkowie prowadzą działalność niezależnie od siebie (każdy jest przedsiębiorcą na własny rachunek). W zakresie zobowiązań każdy z małżonków winien zachować się jak w pierwszym z omówionych przypadków. Ewentualny fakt prowadzenia działalności gospodarczej przez drugiego z małżonków może mieć jedynie skutek w takiej postaci, że może ograniczyć w pewnych przypadkach możliwość korzystania z uproszczonych form opodatkowania działalności (karta podatkowa, ryczałt). Ponadto taki podział na dwie niezależne firmy małżonków może być korzystny w sytuacji, gdy zakres prowadzonej działalności wyklucza łączenie jej z pośrednictwem ubezpieczeniowym w formie agenta ubezpieczeniowego. Wówczas bowiem jeden z małżonków może ograniczyć działalność gospodarczą do agencji, a resztę biznesu przejąć do odrębnej firmy drugi z małżonków. Małżonkowie mogą także prowadzić firmę wspólnie. Możliwe to jest bądź poprzez formalne podpisanie umowy spółki albo bez sporządzania takiej umowy (reklama: szybka gotówka poznań). W tym pierwszym przypadku można ustanowić inny podział dochodu niż pół na pół. W drugim – automatycznie przyjmuje się, że przychody, dochody, koszty itd. dzielone są po połowie. Niezależnie od przyjętego rozwiązania, każdy z małżonków musi być przedsiębiorcą, czyli dokonać wpisu do ewidencji działalności gospodarczej itd. Firma rodzinna może też działać w innym układzie pokrewieństwa. Wariant pierwszy – działalność gospodarczą prowadzi tylko jeden z małżonków, a osobą współpracującą jest inny członek rodziny, np. syn. W takim przypadku tylko małżonek prowadzący działalność gospodarczą jest przedsiębiorcą, ze wszelkimi tego konsekwencjami (obowiązki rejestracyjne, a w przypadku działalności agenta ubezpieczeniowego – licencja). Natomiast współpracujący członek rodziny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu na zasadzie osoby współpracującej. Wariant drugi – działalność gospodarczą prowadzą wspólnie rodzice i dzieci (w różnych układach, od sytuacji jeden plus jeden do sytuacji dwoje plus kilkoro). W tym układzie możliwe są dwie podstawowe sytuacje. Po pierwsze – każdy z udziałowców takiego biznesu powinien występować w roli przedsiębiorcy, z wszelkimi tego konsekwencjami (obowiązki rejestracyjne, a w przypadku działalności agenta ubezpieczeniowego – licencja), a dla prowadzenia biznesu zawarta jest spółka cywilna, umowa, która przewiduje wysokość udziałów poszczególnych wspólników. Udziały te stanowią podstawę do rozliczania się z fiskusem z podatku dochodowego (reklama: pożyczki bez bik poznań). Po drugie – małżonkowie prowadzą działalność wspólnie (najlepiej w formie spółki cywilnej) i zatrudniają dziecko (dzieci). O ile bowiem małżonek nie może zatrudnić w spółce cywilnej współmałżonka, o tyle nie ma przeszkód, by zatrudnić pełnoletnie dziecko. I to zarówno na podstawie kodeksowej umowy o pracę jak i cywilnych umów (zlecenia, o dzieło itd.). W takim przypadku rozliczenie odbywa się na zasadach spółki cywilnej, a wynagrodzenie dziecka jest kosztem uzyskania przychodów. Podlega ono obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu na zasadach pracownika. Już z tej swoistej specyfikacji wynika, jak obszerna jest to materia możliwości i jak wielkie pole do popisu, by określoną sytuację prawno-podatkową dostosować do potrzeb rodziny. A jeszcze bardziej skomplikowana mapa zależności powstanie, gdy uwzględnić tu wszystkie niuanse związane z obowiązkami rejestracyjnymi, podatkowymi czy z zakresu ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych. Ba, idźmy dalej i dopowiedzmy, że wybrany wariant prowadzenia rodzinnego biznesu nie musi być wariantem stałym. W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej możliwa jest bowiem zmiana formy prowadzonej działalności, tak, by jak najbardziej dostosować ją do potrzeb rodziny. Wariant dla wspólników Rozpoczynający działalność gospodarczą mają spory wybór, jeżeli chodzi o formę prawną, szczególnie gdy chcą prowadzić przedsiębiorstwo w dwie lub kilka osób. Najprostsza i najtańsza na początek jest zawsze spółka cywilna, uregulowana przepisami kodeksu cywilnego. Kiedy jednak przedsiębiorcy prowadzący firmę w ten sposób zorganizowaną zaczną mieć przez dwa lata z rzędu obroty nie mniejsze niż 800 tys. euro, muszą przekształcić swoją spółkę cywilną w jawną. Warto się więc zastanowić w zależności od planowanej skali przedsięwzięcia, czy nie lepiej od razu wybrać którąś z handlowych spółek osobowych (np. jawną lub komandytową) albo może nawet spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (jest to jedna z dwóch obok akcyjnej spółek kapitałowych). Tym bardziej że ci, którzy zdecydują się choćby na spółkę jawną, nie będą mieli problemu współwłasności łącznej, obejmującej majątek wspólników spółki cywilnej (jest to własność do niepodzielnej ręki, która nie może być dzielona w czasie działania spółki). Wszystkie bowiem spółki handlowe bez względu na to, czy osobowe, czy kapitałowe mają podmiotowość prawną (definicje str. 23). Oznacza to, że mogą nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, a także wolno im pozywać i być pozywanymi, w przeciwieństwie do spółek cywilnych, które same nie są dziś przedsiębiorcą, a tylko umową przedsiębiorców wpisanych do ewidencji działalności gospodarczej, zaś osobami prawnymi są tylko spółki kapitałowe (reklama: pożyczki pozabankowe poznań). Nie bez znaczenia przy wyborze formy prawnej spółki, którą mają zawiązać osoby startujące w biznesie, będzie też możliwy do przyjęcia sposób opodatkowania, a także co nie mniej ważne metoda prowadzenia rachunkowości. Trzeba bowiem pamiętać, że zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości nie tylko osoby fizyczne, ale i spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie nie muszą prowadzić pełnej rachunkowości do czasu osiągnięcia obrotów sięgających 800 tys. euro. Spółka cywilna Spółka taka nie jest przedsiębiorcą, a tylko umową co najmniej dwóch przedsiębiorców (w najprostszej wersji wpisanych do gminnej ewidencji działalności gospodarczej). Umowa taka nie musi być pisemna, ale dobrze jest zawrzeć ją w tej formie dla celów dowodowych. Zgodnie z kodeksem cywilnym przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Umowa spółki powinna być stwierdzona pismem dla celów dowodowych. Jeżeli spółka została zawarta na czas nieoznaczony, każdy wspólnik może z niej wystąpić wypowiadając swój udział na trzy miesiące naprzód na koniec roku obrachunkowego. Z ważnych powodów wspólnik może wypowiedzieć swój udział bez zachowania terminów wypowiedzenia, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony. Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne. Jeżeli mimo istnienia przewidzianych w umowie powodów rozwiązania spółki trwa ona nadal za zgodą wszystkich wspólników, poczytuje się ją za przedłużoną na czas nieoznaczony.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 1

Najlepszy pomysł na biznes wymaga przede wszystkim weryfikacji, czy rzeczywiście jest on taki świetny. Zacząć trzeba od gruntownego rozpoznania, jakie szanse na sprzedaż ma wyrób czy usługa, które jako przedsiębiorca chce, zaproponować" rynkowi.
Zanim przyszły przedsiębiorca przystąpi do jakiegokolwiek działania, musi uporządkować" swój pomysł we własnej głowie. Najlepiej to zrobić, odpowiadając sobie na wiele pytań o to, co właściwie chce się zaoferować. Jaki ma być wyrób czy usługa, którymi chcę kogokolwiek zainteresować? Na jakich mogę liczyć klientów i jakie potrzeby mogę zaspokoić? Jakie korzyści osiągnie nabywca mojego produktu lub usługi, czyli w czym ma tkwić moja przewaga nad konkurentami? No i najważniejsze - czy sprzedaż będzie rentowna. Wszystkie te pytania prowadzą do lepszego rozpoznania rynku, na którym ma działać przyszły przedsiębiorca, jego potrzeb, trendów. Skąd może czerpać on taką wiedzę?
Najprostsza odpowiedź brzmi -powinien ją czerpać, skąd się tylko da. Potrzebna jest bowiem zarówno wiedza natury ogólnej, o trendach całych segmentów rynku, jak i o zachowaniach i oczekiwaniach pojedynczych klientów. O tę pierwszą jest stosunkowo łatwo. W ocenie temperatury koniunktury pomagają dostępne informacje statystyczne GUS czy instytucji analizujących poszczególne rynki. Wiele z nich można znaleźć w Internecie. Przydatne są zwłaszcza informacje o trendach w sprzedaży poszczególnych produktów i usług.
Bardziej szczegółowe analizy popytu i podaży są już niestety raczej odpłatne. Gromadzenie wiedzy rynkowej też było jednym z dobrych pomysłów na biznes i większość rynków dorobiła się już instytucji analizujących ich trendy. W przypadku realizacji poważniejszych przedsięwzięć biznesowych nieodzowne jest korzystanie z takich właśnie analiz. Będą one przydatne w późniejszych staraniach o uzyskanie dofinansowania z banku czy przy poszukiwaniu inwestora. Ocena rynku to jeden z elementów przyszłego opisu biznesu czy biznesplanu obejmującego również pożyczki - pożyczki Poznań. W ocenie rynkowej kluczowe jest tak naprawdę dobre rozpoznanie reakcji klientów na pojawienie się nowego produktu bądź usługi. Takiej wiedzy nie dostarczy żaden podręcznik ani rynkowa instytucja. Przyszły przedsiębiorca musi ją zdobyć sam, najlepiej, oczywiście, z autopsji.
Jak ja zdobywać? Wszystko /ale/y od rodzaju i skali planowanego przedsięwzięcia. Jeżeli ma ono polegać na otwarciu nowej restauracji, trzeba samodzielnie zbadać okolicę miejsca, gdzie ma ona
powstać, i sprawdzić, jaka jest konkurencja, a także jakie są gastronomiczne przyzwyczajenia miejscowych konsumentów. Trzeba spędzić u konkurentów sporo czasu, aby sprawdzić dobór i jakość menu i oceny, z jakimi się ono spotyka. Trzeba sprawdzić, w jakich godzinach najczęściej przychodzą klienci i ile zostawiają pieniędzy, i czy są skorzy do pozostawiania napiwków, bo to będzie wiele mówiło o zasobności ich kieszeni. Po takim rozpoznaniu trafniej dobierzemy profil własnej propozycji, menu, ceny. Podstawą powodzenia, oprócz dobrej jakości, jest jakiś wyróżnik. Łatwiej o to, gdy ma się dobre rozpoznanie rynku. To także punkt wyjścia do oceny, czy jako przedsiębiorca osiągnę zyski.
Podobnie jest we wszystkich - od najprostszych po bardziej skomplikowane -dziedzinach biznesu. Zakładając aptekę, trzeba sprawdzić, ile ich już jest w okolicy, jaka jest ich lokalizacja i czy asortyment odpowiada potrzebom okolicznych mieszkańców. Zakładając agencję pocztową, dobrze wcześniej wiedzieć, ilu mieszkańców będzie z niej korzystać. Otwierając myjnię samochodową - sprawdzić, czy jej lokalizacja będzie wygodna z punktu widzenia przyszłych użytkowników i na ilu klientów dziennie może ona liczyć.
Trzeba więc chodzić, próbować, sprawdzać, podpatrywać innych. Trzeba przyglądać się, jakie biznesy powstają w okolicy, a jakie zanikają. Przydatna jest lektura lokalnych ogłoszeń - co cieszy się popytem, a jakie biznesy wystawiane są na sprzedaż. Coraz więcej można też wyczytać w Internecie, sprawdzając lokalne strony samorządowe i listy dyskusyjne, a nawet wyniki sprzedaży portali aukcyjnych.